De deur sloeg dicht. Baf.

Mijn eigen Dennis Wiersma-case

Als bevroren

“Ik ben zó boos op jou!”, roept hij naar me. Ik sta nog in de deuropening, met de deurgreep in mijn hand. “Je moet nu weggaan, ik wil je nu even NIET zien!”.

Geschrokken van deze onverwachte uitval probeer ik contact te maken, te begrijpen waarom de man zo boos is op mij. Ik beweeg richting zijn bureau. “Joh, wat is er dan aan de hand?” Maar bij elke toenadering lijkt hij bozer te worden. Hij gaat staan en begint fysiek dreigend met zijn vinger naar me te wijzen onderwijl schreeuwend: “En nu wegwezen!”. Waarop ik terugdeins, geschrokken, terwijl ik nog steeds niet snap wat hem in *naam zó boos heeft gemaakt.

Een moment later sta ik in de gang. De deur slaat dicht. Baf.

Ik zie mezelf staan, als bevroren. Ik voel me net een kleuter, klein, machteloos. Maar toen kwam het besef. Ik, een volwassen vrouw, die zich door een (minstens 10 jaar jongere) man naar buiten laat dirigeren?

Dit ging ik niet laten gebeuren.

Verbinding 

Terwijl ik daar sta, besluit ik hem te laten weten dat ik dit belachelijk vind, dit kan ECHT niet! Ik doe de deur weer open en zeg op ferme toon dat zo te staan schreeuwen tegen mij niet normaal is en dat je zo niet met mensen omgaat!

Je ziet, ik blijf fatsoenlijk, terwijl het op dat moment voor mijn systeem waarschijnlijk lekkerder was geweest om even goed terug te schreeuwen. Hoe dan ook. Ik heb op mijn manier mijn zegje gedaan en dat voelde goed.

Wat ik daarna deed is letterlijk ontladen bij een collega. Dát is mijn natuurlijke reactie, de verbinding zoeken. Steun en troost zoeken. Ik was ook  oprecht van slag.

Triggers

Deze man, een collega-manager in het MT van de organisatie waar ik werkte, heeft duidelijk een probleem met het reguleren van zijn emoties. Volledig grensoverschrijdend gedrag liet hij hier zien. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt uiteraard bij hem. En als ik volleerd verlicht was, vrij van triggers of met een huid zo dik dat niets me kan raken, dan zou zijn geschreeuw mij niet van slag brengen. Maar dat deed het wel. Wat overigens een hele natuurlijke reactie is van het zenuwstelsel op een “aanval”.

Onbedoeld gaf hij me een zetje om met mijn eigen trigger aan de slag te gaan. Ik had al flinke stappen gezet op het gebied van persoonlijke “ontrafeling”. Maar nu voelde ik me uitgenodigd een stap verder te gaan. Want het deed meer met me dan ik wilde én ik voelde dat het iets ouds triggerde (was het dat kleutergevoel?). Iets waar ik vaker tegenaan liep. Ik ben toen – onder begeleiding – emotioneel gaan opruimen, met een effectieve reset-methode. En met succes. Heel ingewikkeld is het eigenlijk niet, het vraagt vooral vertrouwen en kwetsbaarheid. Je openstellen voor wat in jargon ook wel “lichaamswerk” heet. Ja je praat ook, maar daarmee alleen kom je er niet.

Het neutraliseren van deze trigger heeft me vrijer gemaakt, meer in balans, meer in vertrouwen. En dit is misschien de wereld op zijn kop, maar nu ben ik de man dankbaar dat hij mij dat zetje heeft gegeven 😊.

Reguleren, niet onderdrukken

Nog even over hem. Net als bij Dennis Wiersma, hoop ik dat hij aan de slag gaat met zijn gedrag. Dat redt hij niet met een gesprek, excuses en  daarna op wilskracht je emoties proberen te onderdrukken. Het gaat er namelijk om dat je leert je emoties te REGULEREN. Dus herkennen, erkennen en ernaar handelen. Want het enige dat emoties willen, is gevoeld of doorleefd worden. Het is energie in beweging in jouw lijf. Als je dat toelaat in plaats van wegdrukt duurt de zuivere emotie 60 tot 90 seconden om uit te klinken.

Als jij regelmatig emoties bagatelliseert, wegdrukt of onderdrukt, wat wel een beetje onze conditionering is, gaat dit zich op den duur op een andere manier in je lichaam, geest of leven manifesteren. Het wil er hoe dan ook uit.

Dit werk gaat dus een laagje dieper dan een gemiddelde management-training. En daarmee mag deze collega big time aan het werk. Net als Dennis.

Mag je niet meer boos zijn dan?

Je mag boos op me zijn, de lat hoog leggen, de druk opvoeren. Maar je gaat niet schreeuwen naar me. Als je dat niet onder controle hebt, dan heb je in mijn beleving wat te doen. Het maakt je een onveilige collega en dat heeft ook effect op de veiligheid in de gehele organisatie, het hele systeem. Daarnaast vraag ik me af wat het betekent voor de andere betekenisvolle relaties die je hebt in het leven, die van partner, vader of vriend?

Ik zag deze week een film van Gabor Maté (een Hongaars-Canadese arts), de Wijsheid van trauma (https://thewisdomoftrauma.com/).

Over boosheid zegt hij: “Oké dus een kind is boos. Hoe zit het met hem te helpen door de woede heen te gaan om te leren hoe hij deze kan moduleren? Niet om het te onderdrukken, maar om er vrienden mee te leren worden. We willen geen mensen die niet boos zijn, we willen mensen die weten dat boosheid niet destructief hoeft te zijn”.

Teamdynamiek

Het hele gebeuren heeft me nog meer doen beseffen dat wij allemaal onze triggers hebben. Iets van vroeger dat NU op een onhandige manier tot uiting komt. En die triggers kunnen we niet altijd netjes thuis laten. Dit heeft invloed op de communicatie en ons gedrag op de werkvloer. Want iedereen in een team neemt zijn eigen achtergrond, waarden, ervaringen en dus ook triggers mee naar de werkvloer. Positieve, negatieve, grote en kleine ervaringen die jou hebben gevormd. Sommige kun je je herinneren, maar niet alle en zeker die van je vroegste kinderjaren niet! Jouw lichaam weet dat nog wel. Het mijne wist dat ook, en kwam als een kleutergevoel tot me. De machteloosheid. Dat gaf me een rotgevoel.

Inmiddels heb ik dit stuk geheeld, en er zal heus nog meer op mijn pad komen. Dat is waar het leven over gaat en iedereen heeft daarin zijn eigen uitdagingen. Gelukkig kan ik mijn ervaringen goed benutten als coach en teamcoach (en ook als partner en moeder trouwens). Na de zomer rond ik een opleiding af die me de vaardigheden leert de reset-methode in mijn werk toe te passen. Om jou te helpen vrijer op de werkvloer te bewegen met jouw collega’s. Om als manager het goede voorbeeld te geven. Om de samenwerking in je team te verbeteren. De trajecten die ik aanbied verrijk ik nu al met elementen van de reset-methode die ik me eigen heb gemaakt. Dat werkt supergoed en is dankbaar om te doen.

Meer weten? 

Heb je een vraag naar aanleiding van deze blog of wil jij aan de slag met jullie teamdynamiek? Of met jouw eigen triggers? Neem gerust contact op voor een vrijblijvend verkennend gesprek.

Image by wayhomestudio on Freepik