Aan de slag met de STOP-kaart
Boem! Soms kun je met een eenvoudige tool mega-veel effect sorteren. Zo gebeurde dat met de ‘stoplicht-kaarten’ die we vaak inzetten in teams. Lees in dit voorbeeld hoe krachtig dat werkt.
Boem! Soms kun je met een eenvoudige tool mega-veel effect sorteren. Zo gebeurde dat met de ‘stoplicht-kaarten’ die we vaak inzetten in teams. Lees in dit voorbeeld hoe krachtig dat werkt.
Micro-agressie
Micro-agressie. Had je hier wel eens van gehoord? Ik niet. Hij is wel direct duidelijk. Micro in de zin van klein. Het is maar een opmerkinkje. Grapje. In een bijzinnetje.
Maar het is in feite een denigrerende en discriminerende opmerking. Met een -soms onbewust- onderliggende boodschap: jij bent anders. Je hoort er niet helemaal bij. En dat kan gaan over leeftijd, sekse, religie, gezondheid, culturele achtergrond of wat dan ook.
Als dit maar lang genoeg duurt en niet wordt herkend of aangepakt, leidt het tot demotivatie en vertrek van medewerkers. Het heeft ook effect op de sfeer in een team. In vaktermen: de psychologische veiligheid is in het geding.
Gewoon tijdens een overleg
En ineens kwam deze casus in me op. We zaten in een overleg, ik was er als manager bij. Een oudere mannelijke deelnemer refereerde aan de daar aanwezige vrouwelijke studenten met de term “theemuts”. Ik had even tijd nodig om het tot me door te laten dringen, uit verbazing en ongeloof. Waarop ik hem -met de schrik nog in mijn ogen- vroeg: “Zei je nou theemuts?”
Iets beters kon ik op dat moment niet verzinnen. Maar het was voldoende. De man schrok van de aandacht die zijn “grapje” had gekregen.
In het bijgaande artikel worden vier micro-interventies gegeven om er iets aan te doen. Voor als het jou overkomt maar misschien nog meer voor omstanders die er vaak niet iets van zeggen (omdat je het niet herkent of er niet iets van durft te zeggen):
1) Maak het onzichtbare zichtbaar. Als je de micro-agressie herkent, kan je bijvoorbeeld vragen om even te pauzeren om te bespreken wat er net gezegd is.
2) Voed je collega’s op. Niet iedereen heeft in de gaten wat het effect is van zijn of haar taal en gedrag. Als jij wel aanvoelt dat er sprake is van een opmerking die discriminerend overkomt, wijs ze dan hierop, help ze en “promoot empathie”, zoals zo mooi wordt gezegd in het artikel.
3) Ontwapen de micro-agressie op de werkvloer. Reageer op het moment zelf met een kort maar krachtig: “Auw!” Met één woord kun je soms veel bereiken!
4) Zoek externe hulp en steun. Bijvoorbeeld door een vertrouwenspersoon in te schakelen.
In de link naar het uitgebreidere artikel van Karin Swiers in MT/Sprout vind je ook de wetenschappelijke publicatie hierover en een Belgisch onderzoek van Delia Mensitieri dat nog gaande is (waar je jouw eigen verhaal nog kwijt kunt).
Als jij je herkent in deze situatie en jouw team veiliger wilt maken, neem gerust contact met me op.
Als je merkt dat het team niet goed samenwerkt, ga dan naar de basis: vertrouwen. Met de ideeën in dit blog zet je hier mooie stappen mee. En geef het vooral de tijd!
Wil jij ook werkstress verminderen en effectief samenwerken met je collega’s? Ontdek de magie van makerstijd. Het is een belangrijke middel dat je eenvoudig kunt toepassen als jij je eenmaal bewust bent van de verschillende typen werkenergieën.
Hier een fijne boektip. Er is altijd een keuze. De weg naar jouw persoonlijk leiderschap.
In deze video een pleidooi voor jou om tijd te verliezen. Het levert je echt veel op! Ontdek het ook.
In deze blog 7 tips voor jou als manager om leiderschap te tonen en de collega die vervelende grappen maakt erop aan te spreken.
In deze blog deel ik mijn zes lessen van het zelfstandig ondernemerschap. En ik eindig met een cadeautje voor jou.
Heleen is het zat. Spuugzat. Ze kan de muren van haar “thuiskantoor” niet meer zién! Ze klaagt erover tegen haar man, die met allemaal goedbedoelde dooddoeners komt. Jaja, ze is opgelucht, want het land gaat weer open. Ja ja, ze mag (heel) af en toe naar kantoor.
Marloes staart naar haar beeldscherm met hoofden en zwarte vlakken en voelt zich belabberd. Hoezo zegt niemand iets? Voor de 2e keer -hoorbaar geïrriteerd- vraagt ze: “Wie gaat dit punt oppakken?”.
“Ik had dit never nooit moeten doen”. Haar stem slaat over. Ze slikt nog een keer. “Dat extra team waarnemen was de nekslag”. Maar ze werd overvallen door de vraag. En wie moest het anders doen?
Om eerlijk te zijn vielen de eerste weken als interim manager op mijn nieuwe klus me zwaar. Twee teams in een voor mij nieuwe sector, drie dagen per week. Heen en weer tussen verschillende locaties.
Bas ploft op zijn flex-stoel en roept het uit: “Ik word gek van die mail!”. Theatraal gooit hij zijn handen in de lucht. Hij heeft net een energievretend MT-overleg achter de rug en moet zo weer door naar een bila met Hanneke.
Tijdens het coachingsgesprek in het bos stel ik Emma deze vraag. Daar moet ze over nadenken. Dan zegt ze: “Gewoon, ‘s avonds met een serie op de bank. Nadat de kinderen goed en wel op bed liggen natuurlijk
Steven staart naar buiten, hij kan zich niet concentreren. Hij voelt zich onzeker en gepasseerd, sterker nog, hij ís gepasseerd. Zonder hem te informeren is Rob – de supersenior van zijn afdeling- naar de directeur gestapt.
Esther wrijft in haar ogen en tuurt naar het scherm. Ze ziet tot haar schrik dat het al 18:00 uur is geweest. Ze baalt dat ze weer niet aan het jaarverslag is toegekomen en voor haar gevoel alleen maar achter de feiten is aangehold vandaag.
Jeetje alweer dat gedoe. Martin rolt met zijn ogen en kijkt geïrriteerd naar zijn mails. Hij ziet het boze heen-en-weer ge-mail van Roos naar Herman en terug, over die lastige vraag vanuit het grote ICT-project. En hijzelf staat in de cc.